December 2009
9 posts
vapurlar/
Barbaros’tan Beşiktaş’a inerken Yıldızlı köprünün hemen üstünden Vapurlar görüyorum dünya gözüyle Işığıyla köpüğüyle sisi yaran göbeğiyle Düdüğüyle vapurlar Gördüğüyle gezdiğiyle bildiğiyle vapurlar Hava yarı kara yarı ak Yağmur -mazmış gibi yağarak Saçıma iki damla vapura iki damla Denizine dönüyor Ben denize yürüyorum Vapurlar gizleniyor Birkaç ağaç onca insan çokça şehir ardına...
yok
Her şeyin zamanını unuttum, her şeyin niyesini unuttum ve hatta her şeyin kendini unuttum. Ama kalanları ve bölenleri benimle. Ruhumu kaç yüz bin parçaya bölüyor… Kırgınım, biraz da kızgın. Ama neden? Hatırlamıyorum. Hiç bir şeyi hatırlayamıyorum zaten. Civarlarını hatırlıyorum, sonralarını. O beni bilmiyor. O benim öncemi bilmiyor, bilse de ona ne. Önceden bağımsız bir şimdi olabilsem,...
“üstünü “kapatmak”tan vazgeçip her şeyi ortaya...”
“kimbilir hangi bir zaman kipinde
üstünde bir ipin
ya da
tipinde bir...”
– 11 Aralık’09
